Yaşamında hep 'sahici' olmaya, yaşadıklarını 'sahiden'
yaşamaya- yaşamı 'sahi' yaşamağa- çalışacaksın;
ama, yaşadıklarında hep bir sahtelik arka planı,
bir yapmacıklık çizgisi, bir uydurulmuşluk havası
boy gösterecek.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşamda sık sık istemediğin durumlarda
kalacaksın- ama, geriye dönüp böyle durumlara
giriş nedenlerini düşündüğünde, göreceksin ki,
o durumlara girmen, her seferinde
senin bir duruma girmek istemenden kaynaklanmış-
yaşamının durumlar zincirini izlediğinde,
bulacağın, hep, kendin olacak.
Yaşamında, hep, kendini, girmek istemediğin
durumlara sokmak isteyeceksin- ve,
sokacaksın...
Her şeyden önce unutmamalısın ki, yaşam zordur:
"yaşamak" ise kolaydır; sana, istemeden, verilmiştir;
sana verilen kadarı da, koşulsuz, öylesine, senindir-
kolayca, "hafifçe" ...
Ama yaşam hazır verilemez sana-
sana hazır verilen her "yaşama biçimi" de,
sana aykırıdır; seni, aykırı, çarpık hale sokar;
ona uyarsan.
Yaşam, senin,
verilmeden yapmayı öğrenmen gereken bir şeydir:
Senin, kendi başına, arayıp, bulmak, kurmak
zorunda olduğun bir şey...
Bu da, işte, zordur.
Üstelik, neyi arayacağın; neyi araman gerektiği;
neyi bulursan 'doğru'yu bulmuş olacağın;
neyi nereye kadar kurabileceğin- bütün bunlar
konusunda da hiçbir ipucu verilmeyecek sana:
bu konuda sana verilmeğe çalışılacak
bütün 'telkin'ler, 'yol gösterme'ler de,
daha başından, aykırı, yanlış
olacak.
Yalnızca neyi aradığını bilmeden
yaşamakla kalmayacaksın,
bulduğunda, aradığının o olup olmadığını da
bilmeyeceksin- kurduğunda, kurduğunun
Yaşamında en zor işin, kendi yolunu yürümek olacak
-ve, ilişkin olan, önem ve değer verdiğin kişilere, bunu
anlatmak: Yaşamının, yaşadığın kadarıyla,
yalnızca senin yaşamın olduğunu; aynı şeyin
onlar için de geçerli olduğunu; ilişkide olmanın da,
bu temel gerekliliği engellemediğini,
engellememesi,
gerektiğini...
Ama, anlatamayacaksın ki...
-Çünkü, daha kendin bile gereğince
anlamamış olacaksın bunu...
Yaşamında öteki kişilere ulaşabildiğin anlar,
bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak: uzaklardan gelip
geçerken kısacık bir süre yapraklarda yankılanacaklar
- o kadar...
Orman, bütün sessizliğiyle, yine yalnız,
duracak orada.