Hep ilk cümleyi yazmakta zorluk çekiyorum inceleme yazarken. Cümleler kafamda uçuşuyor, ilk cümleyi yazsam devamı da bir zincirin diğer halkaları gibi peşinden sürüklenecek ama o zincir karmaşasının ucunu bulmakta zorlanıyorum.
"Bu kadar detay nasıl olur da kurgulanabilir, bu yaşanmış bir olay olmasın?" cümlesi kitabı pdf'ten okuduğu için arkasındaki açıklamayı okuyamayan Yaren'in kitabın ortalarına doğru kafasından geçen cümleydi. Ayrıca Gabriel Amca öyle bir yazmış ki kitabı, gerek devrik cümleleri gerek kişi kadrosunun hayatın içinden söylemleriyle karşılıklı sohbet ediyormuşuz; daha doğrusu o anlatıyor ben dinliyormuşum gibi bir his uyandı içimde. Çünkü ben de kurarım devrik cümle çok (:
İşleneceği bilinen bir cinayet olmasına rağmen halkın duyarsızlığı ve Güney Amerika toplumunun kadına ve erkeğe biçtiği katı roller kitabın kurgusuna dair kilit kelimeler. Kitap içerisinde cevaplanamayan birçok soru barındırıyor fakat bunun sebebinin yazarın tanık olduğu bir olayı anlatması, dolayısıyla gerçekleri tam olarak kendisinin de bilmemesi olduğu kanaatindeyim.
Ayrıca Vicario ailesinin belediye başkanının önerisiyle şehri terk edişi sırasında Pura Vicario'nun (baba) bakire olmayan kızının sırtına parlak kırmızı bir giysi geçirmesi detayı aklıma El Greco'nun Soyuluş adlı eserini aklıma getirdi. Eserde Hz. İsa çarmıha gerilmeye götürülürken çizilmiş parlak kırmızı kıyafeti içinde tasvir edilmiştir çünkü o dönemde kırmızı elbise "ayıplanan ve toplum önünde küçük düşürülmesi istenenlere" giydirilirmiş. Marquez'in de bu betimlemeyi o dönemlerdeki yerme düşüncesine atıfta bulunmak için kondurduğunu düşünüyorum, ince bir gönderme olabilir.
Genel olarak kitabı beğendim, Marquez'in bir başka kitabını çekinmeden/tereddüt etmeden okurum.
Reklam
Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım.
Onlar kusursuz kızlar," dediğini duyardım
sık sık. "Her erkek onlarla mutlu olur, çünkü acı çekmek için yetiştirilmişler."
Reklam