Mur@t
@ProleteryaDemokrat
“Bu benim inancım: mutluluk tek iyilik; akıl tek meşale; adalet tek ibadet, insanlık tek din ve sevgi tek rahip”
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanların sosyal medyada mükemmel görünme çabaları yoruyor beni..
Çok mutluymuş gibi,çok güzelmiş gibi..
Çok gezermiş gibi,çok özelmiş gibi..
Hayatı hep dört dörtlükmüş gibi..
Yapmayın,kusursuz olmak zorunda değilsiniz,
Kusursuz olduğunuzu ispat etmek zorunda hiç değilsiniz
Zaten kusursuz da değilsiniz...
Reklam
Sevmek Ne Uzun Kelime - Cemal Süreya
Dokunulmasa da, görülmese de;
Kalpte yer verilir bazısına,
Nedensiz...
Sen; aklım ve kalbim arasında kalan,
En güzel çaresizliğimsin.
Gerçi aklıma bile gelmiyorsun artık.
O kadar kalbimdesin ki...
Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme,
Kırk yılın hatırına "SEN" kalayım.
"Sevmek" ne uzun kelime...
Şimdi açsam pencereyi beklesem.
Sen gelsen, olmaz ya hani geliversen.
Hiçbir şey sormasan,
Hiçbir şey söylemesen,
Sussan,
Sussam,
Sussak...
Susuşların anlattıklarını dinlesek.
Sevgiyle yaptığım son şey...
Artık aramamak oldu.
Sormamak, beklememek, açıklamaya çalışmamak.
Kalbim kırılmadı belki o an... ama sustum.
Çünkü gerçek sevgi, ısrar etmek değildir.
Zorlamak, yalvarmak değildir.
Sevgi, anlaşılmak ister. Görülmek ister.
Ve ben en son...
Kendimi fark ettim.
Beni görmeyene kendimi göstermeye çalışmayı bıraktım.
En sessiz vedam buydu belki:
Artık anlatmıyorum.
Artık gitmiyorum da… sadece kalmıyorum.
Sessizliğim, hâlâ sevdiğim için değil,
Artık kendimi de sevmem gerektiği içindi.
Ruhsal Rehber..
Bir gün aynaya baktım...
Ve oradaki yansımanın, içimde taşıdığım kişi kadar önemli olmadığını fark ettim.
O an, içimde bir şey değişti.
Sen hiç, başkalarına güzel görünmeye çalışırken kendinden uzaklaştığını fark ettin mi?
Ben fark ettim.
Saçımı düzelttim, kıyafetlerimi değiştirdim, güldüm, poz verdim…
Ama yine de bir boşluk vardı içimde.
Çünkü bütün bu çaba, aslında beni mutlu etmiyordu.
Sadece başkalarını memnun etmeye çalışıyordum.
Meğer mesele dışarıdan nasıl göründüğüm değilmiş.
Mesele, içimde kim olduğummuş.
Ve o kişi…
Yıllarca susturulmuş, bastırılmış, ama hâlâ oradaymış.
Yaralı, ama hâlâ umutlu.
Kırık, ama hâlâ sevgi dolu.
Şimdi anlıyorum…
Kusurlarımı sevmeyi öğrenmemişken, kimse beni tam anlamıyla sevemezmiş.
Çünkü ben bile kendimi tanımıyormuşum.
Ama artık tanıyorum.
Ve sevmeye başladım.
Kusursuz değilim.
Ama gerçek biriyim.
Kalbim yorgun, ama hâlâ iyi.
Gözlerim dolu, ama hâlâ parlak.
Dünyanın çizdiği izler var üzerimde, ama hepsi bana ait.
😏“Bütün kış kar yağsın diye bekledik, Nisan’da yağınca keyfimiz kaçtı. Herşey zamanında güzel, vakti geçtikden sonra anlamsız”😔