Yalnızca tek bir düşünce
Korkunç bir biçimde yaklaşıyordu neşeli masalara
Ve ruhları vahşi bir dehşete salıyordu.
Bu noktada Tanrıların elinde bile yoktu
Sıkılan yürekleri doldurabilecek bir teselli.
Gizemliydi bu canavarın yolu,
Öfkesini hiçbir yakarış ve kurban yatıştıramıyordu;
Ölümdü, bu neşeli şöleni
Korku, acı ve gözyaşlarıyla kesen yarıda.
Hala uyandırmaktasın,
Ey neşeli ışık,
İşe gitmeleri için yorgunları -içimi neşeli yaşamla doldurmaktasın.
Ama baştan çıkaramazsın beni
Hatıraların yosun tutmuş
Anıtından ayrılmam için.
Ey kutsal uyku!
Cimri davranma mutlu etmekte
Geceye adanmışları -
Dünya halinin bu koşuşturmasında.
Yalnızca delilerdir seni yanlış tanıyanlar
Ve başkaca uyku bilmezler
Senin acıyarak üstümüze örttüğün
Gölgeden başka
O hakiki gecenin karanlığında.