Geceye Övgüler

8,0/10  (7 Oy) · 
19 okunma  · 
3 beğeni  · 
785 gösterim
Novalis (1772 - 1801)

Yirmi dokuz yıllık kısacık yaşantısına karşın yazdıklarıyla Romantizm akımını ateşleyen en önemli öncülerdendi. Endüstrileşmenin insanlık üzerinde ağır etkilerinin görüldüğü bir çağda, aşık olduğu (ve nişanlandığı) Sophie von Kühn'ün ölümünün ardından yazdığı Geceye Övgüler (1800) dünya edebiyatında toplumsal ve bireysel acıların keskin bir duyarlıkla dile getirilişinin en çarpıcı örneklerindendir. Bu kitapsa, altı bölümlük bu önemli yapıtı Almanca aslıyla ve iki versiyouyla sunarken, çevirmeni Ahmet Cemal'in yazar, yapıt ve akımı anlamamızı kolaylaştıran derinlikli önsözüyle açılıyor.
(Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    Şubat 2013
  • Sayfa Sayısı:
    84
  • ISBN:
    9789754586916
  • Çeviri:
    Ahmet Cemal
  • Yayınevi:
    Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:
Mesih 
12 Eyl 2014 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Henüz 29 yaşında ölmüş bir şair için olgun şiirler. Doğa, ölüm ve getirdiği ayrılık acısı bu kitabın temel meselesi. Endüstrileşmenin doğa ve insan üzerine olumsuz etkisini, müteveffa nişanlısının acısıyla harmanlayıp 19. yüzyıl edebiyat dünyasında romantizm akımının öncüsü olan şair bugün bile etkileri devam eden düşünür ve edebiyatçıları derinden etkilemiştir.

Kitaptan 6 Alıntı

Emre Ö. 
05 Kas 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Hep yeniden gelmek zorunda mıdır sabah?
Hiç son bulmaz mı yeryüzünün gücü?
Uğursuz bir koşuşturma kemirmek zorunda mıdır
Gecenin cennetsi uçuşunu?
Hiç sonsuza kadar yanmayacak mı
Aşkın o gizli kurban ateşi?
Biçilmişti ışığa zamanı
Ve uyanıklığa -
Ama amansızdır gecenin hükümranlığı,
Uykunun süresi, sonsuzluktur.
Ey kutsal uyku!
Cimri davranma mutlu etmekte
Geceye adanmışları -
Dünya halinin bu koşuşturmasında.
Yalnızca delilerdir seni yanlış tanıyanlar
Ve başkaca uyku bilmezler
Senin acıyarak üstümüze örttüğün
Gölgeden başka
O hakiki gecenin karanlığında.
Hissedemezler seni
Asmaların altın çağlayanında
Bademağaçlarının
Mucizevi yağında
Ve ayçiçeğinin kahverengi özsuyunda.
Bilmezler
Narin genç kızın
Göğüslerinde esenin
Ve orayı cennetin kucağına çevirenin
Sen olduğunu -
Sezemezler
Senin eski öykülerden
Cenneti açarak geldiğini
Ve anahtarlarını taşıdığını
Kutsanmışların evlerinin,
Ey sonsuz gizlerin
Suskun habercisi.

Geceye Övgüler, Novalis (Sayfa 22 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)Geceye Övgüler, Novalis (Sayfa 22 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
tabula rasa 
07 Nis 21:07 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Ah! Tüket beni ey sevgili,
Sonuna kadar tüket ki,
Uykuya dalayım
Ve sevebileyim.
Hissediyorum ölümün
Gençleştirici akışını, kanım
Merheme ve uzama dönüşmekte -
Yaşıyorum gündüz vakitlerinde
İnanç ve cesaretle
Geceleri ise
Kutsal ateşte ölüyorum.

Geceye Övgüler, NovalisGeceye Övgüler, Novalis
Emre Ö. 
06 Kas 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Yitirdik yabandan aldığımız zevkleri,
Şimdi istediğimiz, babamızın evi.
Ne yapalım bu dünyada
Sevgimizle ve sadakatimizle.
Esirgenmekte eskisi,
O halde işimize yaramaz yenisi.
Her kim ki bağlıdır eski zamanlara körü körüne,
Sadece yalnızlık ve keder düşer hissesine.
O eski zamanlar ki, duyular parlak,
Yüksek alevlerin içinde yanmaktaydı,
İnsanoğlu henüz yeni tanımaktaydı
Babanın ellerini ve çehresini,
Ve kimileri de budalaca bir gururla
Ona benzetmekteydi kendini.
O eski zamanlar ki, köhne ağaç gövdeleri
Hala çiçekleriyle övünmekteydiler,
Ve çocuklar, cennetin uğruna
Acıyı ve ölümü istemekteydiler.
Haz ve yaşam dile gelse bile,
Kimi yürek de kırılmaktaydı aşkın hüznüyle.
O eski zamanlar ki, gençliğin ateşine
Kaptırmıştı kendini Tanrı bile
Ve aşk uğruna erken bir ölüme
Adamıştı tatlı yaşamını.

Geceye Övgüler, NovalisGeceye Övgüler, Novalis
tabula rasa 
07 Nis 21:07 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Kırılmıştı hazzın dalgaları
Sonsuz bir hüznün kayalarında.
Serinkanlı bir ruhla ve ateşli duygularla
Güzelleştirdi insan kendini korkutucu larvadan,
Şimdi tatlı bir genç ışığı kapatıp
Dinlenmeye yatmakta -
Arpın acılı ezgileri gibi gelmekte yumuşak bir son.
Anılar erimekte gölgelerin serin sularında,
Böylece söyledi şarkı kendini, hüzünlü bir ihtiyaçla,
Ama gizleri çözülemeden kaldı sonsuz gece,
Uzak bir gücün habercisi kimliğiyle.

Geceye Övgüler, NovalisGeceye Övgüler, Novalis
tabula rasa 
07 Nis 21:06 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Mucizevi görkemini.
Şimdi ben dönüyorum
Kutsal, anlatılması olanaksız,
Sırlarla dolu geceye -
Dünya uzaklarda,
İndirilmiş gibi derin bir mezara
Ne kadar da çorak ve yapayalnız
Bulunduğu yer şimdi!
Derin bir hüzün yankılanmakta
Göğsünün tellerinden
Anıların uzaklığı
Gençliğin arzuları
Çocukluktaki düşler
Bütün bir uzun yaşamın
Kısacık sevinçleri
Ve nafile umutları
Kurşuni giysilerle gelmekteler
Günbatımından sonraki
Akşam sisleri gibi,
Batış.
Dünya uzaklarda
Rengarenk hazlarıyla.
Başka yerlerde
Kurmuş ışık
Neşeli çadırlarını.
Bir daha asla dönmeyecek mi
Sadık çocuklarına
Bahçesine
Görkemli evine?

Geceye Övgüler, NovalisGeceye Övgüler, Novalis