Bu harika anlatılar bende garip duygular uyandırdı. İnsan bir zamanlar gerçekten o kadar güçlü, o kadar erdemli ve muhteşem, ama bir o kadar da kötü ve aşağılık mıydı?... Uzun süre bir insanın nasıl kendi cinsinden birini öldürecek kadar ileri gidebildiğini ya da yasalar veya hükümetlerin neden var olduğunu kavrayamadım.
Eskilerden gelen öğretilerimiz sayesinde hâlâ insanlık olarak ahlak kavramının farkında olsak da, bu sadece hayatta kalmayı garantilemiş insanlar için anlamlı.
Hazlitt’i duymuş olabilir misin acaba? “Bazı günlerimiz aydınlık, bazı günlerimiz karanlık geçer. Aydınlık günlerimizden, karanlık günlerimize ışık depolamak gerekir.” Sana ışığı geri veriyorum dostum. İstediğin kadar depola. Sonsuz karanlıktan önceki son aydınlığın olacak.