"İnsanlara güvenmemeyi öyrenmiştim.Yalancılardı,korkaklardı.En önemlisi bencillerdi.Maskelerini takıp size sahtelikle şekillenmiş kalplerini sunarlardı,yolun sonunda ise yalnız olduğunuzu fark ederdiniz.Yolun başında sizin yanınızda olanlar yolun sonunda sizi hiçliye terk ederdi.O zaman anlardınız inandığınız yalanları.O zaman acı sizi avucuna alırdı ve o zaman insanları terk ederdiniz.Kimseyi kalbinize almamak için yemin ederdiniz ancak "bu sefer farklı olur" umudu içinizde filizlenirdi.Ancak bu seferde farklı olmazdı.İnsanlar insanları terk ederdi,acıları ise terk etmezdi."
"Hayatta kalanları kolay kolay yargılayamazdınız.Onlar en büyük darbeyi hayata gelmesine sebep olanlardan alırdı çünkü.Doğarken o yara açılır,büyürken ise o yara daima sızlardı."......
"Ruhumda asla kapanmayacak bir yarayla yaşamayı öğrenmiştim."