Gamze
@Psiforme
Zaman geçtikçe “normal” hakkındaki karmakarışık fikirlerimi de yitirdim, artık gerçekten bir annenin bendeki yeri nedir, bilmiyorum. Sanki sağlığımı kaybetmişim gibi, korunaksız kalmışım ya da gerçekliğini yitirmişim gibi. Tanıdığım ama alt edemediğim inatçı bir boşluk adeta. İçime baktıkça başım dönüyor. Öyle ıssız bir manzara ki ya uykularımı kaçırıyor ya da beni kabuslara boğuyor. Korkularım artık benim yegane annem.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
‘İnsan kaçtıkça aslında kaçtığı şeye varır’
-FREUD
Sadece her yeni güne göğüs germeli ve inandıklarınız için yaşamalısınız
Şimdi ise hayatın ne kadar değerli olduğunu apaçık görebiliyordu; aşk, para, şöhret gibi diğer her şey, hayatta kalmanın güzelliğiyle kıyaslandığında birer yalandı.
