Psiko.okur
@Psiko_okur
Bazen yalnızca imkansız gerçekleşir...
Psikolojik Danışman/Rehber Öğretmen
Lisans
Adana
Adana
151 okur puanı
Nisan 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Soyut bi dil... Akıcılıktan uzak bir anlatım.. absürtle saçma arasındaki çizgide saçmalığa daha yakın bi tarz.. Gri koli bandıyla duvara yapıştırılan muz ne kadar sanat açısından ne anlam ifade ediyorsa bu kitapta edebi olarak o kadar anlam ifade ediyor. Sonuç olarak çok zor okudum ve sevmedim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Dünyadaki tüm erkekler yok olsa ve kadınlar insan soyunu erkeksiz sürdürmenin bir yolunu bulsa ne olurdu?” sorusu üzerinden kurgulanmış, başarılı bir feminist distopya. Kısa sayılabilecek bir kitaba oldukça başarılı alt metinler ve mesajlar sığdırmış yazar. Diğer kitabı “Uzaktan Kumandalı Kız” kadar başarılı bulduğum bir eser oldu.
Kitabın başlangıç kurgusu Freida Mcfadden'ın Hizmetçi kitabı ile neredeyse birebir aynı. Olayların gelişiminde resimlerdeki ipuçları önemli bir yer tutuyor bu da bana tuhaf resimler kitabını çağrıştırdı. Gizem unsuru kitabın sonuna kadar varlığını koruyor. Stephen King kitabı çok beğendiğini belirtmiş ki King'in tarzına yakın bir eser olduğunu düşünüyorum ben de.
Muriel Barbery’nin Kirpinin Zarafeti kitabı, aslında dışarıdan bakıldığında zengin insanların yaşadığı bir apartmanda dikkat çekmemek için entelektüel olduğunu gizlemek zorunda hisseden bir kapıcı ile apartman sakinleri arasındaki ilişkileri anlatan basit bir hikaye gibi görünse de, derine indiğinizde insanı hem felsefi hem de duygusal açıdan sarsan çok güçlü bir varoluş sorgulaması sunuyor. Kitapta ana karakter kendini olduğundan farklı gösterdiği için, dışı dikenlerle kaplı olmasına rağmen içinde hassas ve zarif bir yapıya sahip olan kirpiye benzetilse de bu durum aynı zamanda başka bir karakter olan Palome için de geçerli. Apartmana sonradan taşınan Ozu'nun nasıl apartmandaki tüm dengeleri değiştirdiğini okumak kitaba dinamizm katarken, ağır ve felsefi bir dile sahip olması da akıcılığı oldukça yavaşlatıyor. Kitabın finali bir noktada tüm kitap boyunca vurgulanan varoluşsal ögelerin özeti gibi olmuş. Çok severek ve zevkle okuduğum bir eser oldu. Yazarın diğer kitaplarını da okuma isteği uyandırdı bende.
Yazar, polisiye türünde pek kullanılmayan ancak ters köşe kitaplar için çok işlevsel olan güvenilmez anlatıcı tarzını kullanmış. Ana karakterlerden birinin Prosopagnazi(yüz tanıyamama) sendromuna sahip olması bence güzel düşünülmüş bir fikir. Özellikle mekan tercihlerinin kasvetli, klostrofobik tasvirleri güçlüydü ve romanın ruhuna da uygundu. Kitabın ismi karakterler arasındaki güç mücadelesini yansıtması açısından doğru tercih edilmiş. Eleştireceğim tek nokta finalde ters köşe üstüne ters köşe yapmaya çalışmak gereksizdi. bir ters köşe bence yeterliydi. Yazarın okuduğum diğer kitabı Ne Yaptığını Biliyorum'a göre çok daha başarılıydı.
