Ey tabiat bataklığına düşen gafil! Eğer tabiatı bırakıp kudret-i İlahiyeyi tanımazsan her bir şeye, hattâ her bir zerreye, hadsiz bir kuvvet ve kudret ve nihayetsiz bir hikmet ve maharet, belki ekser eşyayı görecek, bilecek, idare edecek bir iktidar, her şey de bulunduğunu kabul etmek lâzım gelir.
Dünyayı ve ondaki mahlukatı mana-yı harfiyle sev. Mana-yı ismiyle sevme. "Ne kadar güzel yapılmış." de. "Ne kadar güzeldir. " deme. Ve kalbin bâtınına, başka muhabbetlerinin girmesine meydan verme. Çünkü bâtın-ı kalp, âyine-i Samed'dir ve ona mahsustur.