Acıyla geçtiğim yoldan tekrar geçiyorum. İzime rastlıyorum, vazgeçtiklerime, bıraktıklarıma.
O yolda çekmiştim ruhumun pimini.
Benden savrulan parçalar kurusa da
İzleri var hala, kırıntı kenarda.
Sembolik sen, sembolik ben aslı olmayanlardanız. İçimizde olmamış benin yasını tutuyoruz. Belkide tüm benim gibi olacaksın diyenlere tabi olduk. Farklılığımızı savunmadık sadece hergün biraz daha sesini kıstık. Umarım senayı beraber bulup, huzurlu ölebiliriz.
“Son zamanlarda eylemlerimi ve düşüncelerimi herhangi bir ahlaki ölçüyle değerlendirmekten neredeyse tiksinir oldum. Başka bir şey yönlendiriyor beni.”