“İnsanların çocuklukta zahmetler ve özverilerle elde ettiği bir sevginin, aslında kendilerine, gerçekte oldukları kişiye yönelmediğini duygusal düzeyde kavramaya başladıkları evre, terapinin önemli bir dönüm noktasıdır. Kişi artık anlar ki , örneğin; güzelliğine ve başarılarına duyulan hayranlık o zamanki hali ile çocuğun kendisine duyulan bir hayranlık değildi,sadece güzelliğe ve başarıya duyulan bir hayranlıktı....”