Hangi durumda olursak olalım, bizi sürekli mutsuz eden kendini beğenmişliktir. O susup da aklımız konuştuğu zaman, aklımız kaçınmamızın mümkün olnadığı tüm mutsuzluklar için bizi teselli eder
Çatıdan düşen kiremit bizi daha kötü yapabilir , fakat kötü niyetli bir elin atacağı taş kadar derinden etkilemez. Darbe bazen ıskalayabilir ama niyet asla hedefini şaşırmaz.
Kendimizin bir cezalandırıcıya dönüştüğü durumlarda, öfke duygumuzdan hemen önceki ilk duygumuza odaklanırız. Çünkü öfke her zaman bir incinmeyi takip eden ikincil bir duygudur.