Yoksunluk çektiğim zamanlarda en küçük tıkırtıdan korkuyorum, insanlardan nefret duyuyorum. Onlardan korkuyorum. Aşırı mutluluk anlarında da herkesi seviyorum, fakat yalnızlığı tercih ediyorum.
Yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyor ve benden saklıyor dünyayı. Bırakalım saklasın. Artık ihtiyacım yok ona dünya da hiç kimsenin bana ihtiyacı olmadığı gibi...
Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir: Mutluyken fark etmeksizin; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza ilişkin anlar, ah, anlar!..