Kendimi anlamaya çalışmadım. Hayattan ne istediğimi, ne beklediğimi bilmeden yaşadım ve zaman hızla geçti. İnsanlar ayaklarıyla yanimdan geçip gitti. Aydınlık günler, ılık geceler yıldırım gibi geçti, bülbüller şarkı söyledi, sonra harmanın hoş kokusu... Bütün bu özel, muhteşem şeyler belleğimdeydi. Herkes hızla geçti, yolundan ayrılmadan, takdir etmeden ve bulutlar gibi kaybolarak... Hepsi nereye gitti ? Bildiğim sadece bir HİÇ.