Pelin
@Pxlin
Des taxis pour les galaxies
Şu anda okuduğu kitaplar
Ayrıca, kadınların emek piyasasındaki aşağı konularının belirlenmesinde, "annelik" le ilgili, doğalcı ya da özcü iddialarla desteklenmiş varsayımlar da yardımcı olur. Başka bir deyişle, bu ideolojilerin maddi bir etkililiği vardır; kadınlardan ev kadını ve anne, ya da en iyi olasılıkla, ek ücret kazanan yarım gün işçiler olmaları beklendiği için, becerilerini ve beklentilerini geliştirmek üzere gördükleri resmi veya gayrı-resmi eğitim genellikle bu yönelişler çerçevesinde olur.
Harrison, erkeklerin aile tarzı içindeki konumunu hiç tartışmayarak bu sorunların etrafından dolaşıyor. Erkeklerin ev içi üretim tarzının sınıf yapısına dahil olup olamadıkları açık olmamakla birlikte, bu tarz tek bir sınıfın, yani ev kadınlarının olduğu ima ediliyor. Oysa, kadınların iki sınıf aidiyeti birden olabiliyorsa erkeklerin neden olamasın? Bunun yanıtı belki şu olabilir: Erkekleri ev içi tarzı bağlamında yerleştirmek, Harrison'ı Delphy'nin teorisinin yargılarına fazla yaklaştırabilir, çünkü bu doğrudan doğruya, erkeklerin, kapitalizmle değil ev işiyle ve kadınlarla ilişkileri sorununu gündeme getirmektedir.
"Emekçi-olmayan", artık-emeğe ya da artık-ürüne el koyan etmendir; dolayısıyla burada, ev işinde harcanan "artık-emeğe", yani Harrison ve Delphy'nin tanımlarıyla ev kadınının kendi gereksinimleri için gerekli olanın ötesinde harcadığı emeğe hangi etmenin el koyduğu sorusu ortaya çıkıyor. Christine Delphy'nin yanıtı açık: Bunu yapan erkeklerdir.
Bu farklılık teknolojik olarak en az gelişmiş toplumlarda görülür; başka bir deyişle, ev emeği ( özelleşmiş ev emeği bile) ve cinsiyete dayalı iş bölümü kapitalizm-öncesinde vardır ve evrensel olduğu söylenemese bile neredeyse öyledir.
Çalışma imkanları bile "aile yükümlülükleri" nin öncelikli olarak yerine getirilmesi koşuluna bağlıdır; bunun sonucunda da dışarıda çalışmaları ya olanaksız kılınmış ya da ev işlerine eklenmiştir.