İnsan nefsi övülmeye bayılır, dünya malına, makama, nam ve şana pek düşkündür. Çoğu zaman, erdeme pek az meyillidir ve onu uygulayanlarla pek az ilgilenir.
Hükümdar, bilgin, dindar adam veya genel olarak erdemli insanlar da söz konusu olsa, herhangi bir insan kategorisi içinde hakiki şöhret ve itibara lâyık kimse nadir görülür. Pek çok insan hiç de hak etmediği hâlde büyük ün kazanır.
Adamın biri Hz.Ali'ye sordu: "İnsanlar Ebubekir ile Ömer'in halifeliği sırasında uyum içindeyken, senin halifeliğinde neden böyle ayrılığa düştüler?" Hz.Ali cevap verdi: "Çünkü Ebubekir ile Ömer benim gibi adamları yönetiyordu, bense senin gibilerini yönetiyorum!"