Həyatın, insanların, cəmiyyətin bizə uşaqlıqdan israrla diktə elədiyi bir mistika var-yarımçıqlıq…
Kimə baxırsan, hamı eyni düşüncələrlə, ən vacib bir şeyini itirmiş kimi, gözü yol çəkərək, daim
Oxuyub çox xoşbəxt oldum. Keçənlərdə də elə bunun üzərində düşünürdüm. Daim ətrafdakılardan öyrəndiklərimiz üzərinə kimlərləsə tamamlanmağa çalışırıq. İşi təcrübəyə gətirdikdə o işlərin elə olmadığının fərqinə vardım. İnsan özünü tanımadan, əksikliklərini tamamlamadan, tam olmadan heç kəsə "yar" ola bilmir. Özünü tamamlayıb, tanımış şəxslərin münasibətləri xoşbəxt və uzunömürlü olur.