Değil mi ki âşık geceler, günlerce "ah"eder. Değil mi ki başı-
ni akıldan, dilini kelamdan, bedenini candan eder. İşte bir "elif
ve bir "he"dir aşk.
Elif ile başlar "he" ile biter.
A RADIĞIN ŞEY kaybettiğindir ancak. Aşk buhranlarda ak-lna düşüyor insanın. Yârini kaybedince yanıyor âşık. Öyle yaniyor ki varlığında bilmediği ne varsa bir bir anlıyor. Aşk bir tuhfe-i ilahidir. Sana geldiğinde yapış ki ona, kaybetmeyesin Acı tohumu ekmezsen gönlüne kızıl güller deremezsin.
Ne acayip! Bir zamanlar hayretle anlatmışlar buraları Batıda Ama şimdi burası bile oraya benzemeye çalışıyor. Peki, burada kaybedileni oradakiler bulmuş mu? Hayır. Onlar aramamış bile Onlar görmediklerine inanmazlar ki! Orada sadece bilmek var ama burada inanmazsan bilemiyorsun. Orada şekil var, burada mana.