kişi biricik bir insani yetiye sahiptir – bir zamanlar bölünmenin ve parçaların olmadığı, şimdi zahmetle yeniden dikilmesi gereken yırtıkların hiç var olmadığı bir zamanın bulunduğu varsayımıyla söylüyorum bunu. Öte yandan bu çok kişilikli –çok kültürlü, çok dilli, çok etnisiteli, çok mecralı– olmayı bırakmak anlamına gelmez.
Sayfa 19
Sözcüklerin tanrılar gibi olduğu” zamanlar... Bizler artık o zamanlarda yaşamadığımız için bu görüşü bastırıp unuttuk.
Sayfa 17
Nihayetinde –işte can alıcı noktaya vardık– yüce olan büyüktür, güzel olan küçük de olabilir.
Sayfa 14
Kant’ın dünyasında güzel ile yüce ayrıdır; farklı nesnelerle ve ruh halleriyle eşleştirilmiş, tıpkı Çin simgesi yin ve yang gibi karşıt kategorilere ayrılmışlardır. Gündüz güzel, gece yücedir; eril yüce, dişil güzeldir
Sayfa 13
minimalist bir bakış açısıyla, less is more yani “az çoktur” diyen ufacık sistemlerin olduğu bir dünya düşünmek hoşuma gidiyor. Kaldı ki hiç de minimalist olmayan Nietzsche’nin bile küçük şeyleri sevdiğini biliyoruz, nitekim tam da Böyle Söyledi Zerdüşt’ün “Daha Yüce İnsan Üstüne” bölümünde Zerdüşt şöyle der: “Ne kadar zengindir bu yeryüzü küçük, iyi, mükemmel şeylerden yana.”
Sayfa 8