Nazmiye
@Qelema
Siyah Kalem:
Acıların, umutların ve gerçek hayatın izlerini taşıyan kısa ama derin hikâyelerden oluşan bir eser.
Nazmiye Yılmaz
Yazar
“Siyah Kalem”
Fotoğrafçılık
İstanbul
Trabzon Sürmene Oylum Köyü
21 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
📸 2 Mayıs’ta sizleri bekliyorum…
“Kaybolan Yıllar” sergisinde benim de bir fotoğrafım yer alacak.
Bu anlamlı günde yanımda olmak isteyen, paylaşmak isteyen herkesi davet ediyorum.
Gelmek isteyen herkese kapımız açık…
Birlikte anılara dokunalım, birlikte hissedelim.
Saygılarımla,
Nazmiye Yılmaz
Reklam
📸 2 Mayıs’ta sizleri bekliyorum…
“Kaybolan Yıllar” sergisinde yer alan fotoğrafımda “Maya” ismini özellikle kullandım.
Bu, benim kızımın adı… Onun anısı, onun izi, onun kalbimdeki yeri…
Kendi adımı değil, kızımın adını taşısın istedim.
Çünkü bu eser, bir annenin yüreğinden doğdu.
Bu anlamlı günde yanımda olmak isteyen herkesi bekliyorum.
Gelmek isteyen buyursun gelsin…
Saygılarımla,
Nazmiye Yılmaz
Siyah Kalem – “Gel Uşak, Git Uşak”
Kadın mahkeme salonunda dimdik durur…
Hakim bakar, sorar:
“Anlat bakalım, neden boşanmak istiyorsun?”
Kadın der ki:
“Ha şimdi hakim bey… ben bu uşağa yıllarca dedum ‘gel uşak’ geldı… ‘git uşak’ gittı… ama gönli hiç yanumda durmadı.”
Salonda hafif bir gülüş olur.
Kadın devam eder:
“Ben ona çay koydum, sofra kurdum, dert ettum…
O bana ne verdi? ‘Hee’ dedi geçti…
Ben konuşurum, o duvar gibi bakar…
Uşak evde var ama yok gibi…”
Hakim döner adama:
“Sen ne diyorsun?”
Adam omuz silkeler:
“Doğrudur hakim bey…
Ben buna bi şey diyemem…
Tamamdur… boşanalım.”
Kadın bir an susar…
Sonra der ki:
“Ha işte… şimdi konuştu!
Yıllarca bekledum bu cümleyi…”
Hakim kaleme uzanır:
Siyah Kalem – Bulut Olma Hayalim
Bir gün kendi kendime dedim ki:
“Ya Nazmiye, sen tam olarak nesin?”
Baktım…
Bazen çocuk gibi trip atıyorum,
bazen genç gibi hayallere dalıyorum,
bazen yaşlı teyze gibi her şeye söyleniyorum…
Arada anne oluyorum, koruyorum kolluyorum,
bazen baba gibi sert oluyorum…
Ama en çok da… hiçbir şey olmak istemediğim günler oluyor.
İşte tam o an dedim ki:
“Ben insan olmayayım… BULUT olayım!”
Düşünsene…
Hiç sorumluluk yok.
Kimse “Nazmiye çay koy” demiyor.
Fatura yok. Dert yok.
Yukarıdan bakıyorum:
Biri kavga ediyor,
biri gülüyor,
biri durduk yere ağlıyor…
Ben de yukarıdan izliyorum:
“Yine ne yaptınız be insanlar…”
Değerli yazar arkadaşlarımızla birlikte büyük bir emekle hazırladığımız ortak kitabımız yayımlandı.
Bu eser yalnızca bir kitap değil; aynı zamanda bir iyiliğe dokunma, bir umuda katkı olma yolculuğu. Elde edilecek gelir, yardım amaçlı bir dernek aracılığıyla ihtiyaç sahiplerine ulaştırılacaktır.
Desteğinizle daha fazla hayata dokunabiliriz. Bir kitap alarak siz de bu iyiliğin parçası olabilirsiniz.
Umarız bol okunan, bol paylaşılan ve en önemlisi bol fayda sağlayan bir eser olur.
Şimdiden katkı sunan, destek olan herkese gönülden teşekkür ederiz.