İnsanın en büyük çaresizliği kendi kendini teselli etmek zorunda kaldığı andır. Ama insanın güçlendiği an da odur. Büyüdüğü andır o. Ruhunun tamamlandığı andır...
"Sonra... Sonra... Sonra... Ne garip bir kelime bu, değil mi? Sonra. Küçükken babama her istediğim şeyi söylediğimde 'Sonra.' derdi bana. Sonra alırız, sonra yaparız, sonra anlatırsın. Sonra... Anlatamadım. Soramadım. Alamadık. Yapamadık. Sonraya atılan hiçbir şeyi yapamadık. Hayatımı hep bu yönde ilerlettim bu zaman kadar, her şeyi sonraya attım, her şeyi öteye attım. İleriyi düşündüm hep, ama ilerleyemedim."