Sylvia Plath
“Tanrım, ama hayat yalnızlıktır; tüm afyonlara rağmen, amaçsız partilerin tiz cicili bicili neşesine rağmen, hepimizin taktığı sahte sırıtışlara rağmen. Ve sonunda ruhunu dökebileceğin birini bulduğunda, söylediğin kelimeler karşısında şok olursun, onlar o kadar paslı, o kadar çirkin, o kadar anlamsız ve güçsüzdür ki, içindeki küçük, dar, karanlık yerde o kadar uzun süre tutulmuşlardır. Evet, sevinç, tatmin ve yoldaşlık vardır ama ruhun korkunç özbilincindeki yalnızlık korkunç ve ezicidir.”
Eğer sorsaydım o da seninle ilgili bir çok şeyi anlatırdı bana ama sormadığım için, kısaca ve büyük bir üzüntüyle, zar zor yaşadığını, kokainin sana çok zarar verdiğini söyledi.
Seni arıyorum!
Koyu karanlık gecelerin çıldırtıcı sessizliğinde.
Geceden sabaha yıldızlardan bir yol çizdim, sana varmak için ve her boğulu şafak vakti ile hasretim yüreğim de,
sevdam omuzlarım da sana varmak istiyorum.
Biliyorum ki yolum uzun ama ben bitimsiz bir kurşunun içinde soluk soluğa, sana doğru koşuyorum.
kalbim göğsümü yırtarcasına çarparak,
seni arıyorum..
#Azad.Helin