Önce, “Babacığım!” demiş; sonra, “Vatan…”
Babacığım dediği vakit gözlerini gök yüzüne dikmiş, sanki babasını aramış.
Vatan dediği vakit çevresine bakınmış; sanki her bakışı, “Yatacağım toprağı
düşmana çiğnetmeyiniz!” dermiş…
"Tanrı insanlara mutluluk duygusunu ve zevkini verdiğine göre, bu dünyada keder ve acı dışında hiçbir şey görmemiş günahsız ruhları kurtarması gerekmez mi ? Bu böyledir, yani ya tanrı vardır, yahut da şu bizim geçici hayatımız acıklı bir komediden başka bir şey değildir."