Bugün sizlere Oğuz Atay’ın Korkuyu Beklerken isimli eserinin yorumuyla geldim. Kitabımız sekiz hikayeden oluşuyor ve ben içlerinde en fazla “Beyaz Mantolu Adam” ve “Babama Mektup” hikayelerini sevdim.
Şimdi kitaba gelecek olursam, bu kitabı okumaya karar verdiğimde kendimi çok bunalmış ve dibe batmış hissediyordum. Sanırım biraz da bu sebeple kitapta kendimi buldum. İlk başladığımda tek oturuşta bitirebileceğim bir kitap olduğunu düşünsemde ilk hikayeden sonra böyle olmadığını anladım.
Oğuz Atay’dan ilk okuduğum eser, şu çoğu insanın başlayıp yarım bıraktığı Tutunamayanlar’dı. Fakat ben, Oğuz Atay okumaya o kitapla başlamamam gerektiğini, Korkuyu Beklerken isimli kitabı okuyunca anladım. Eğer yazarı hiç okumadıysanı bu eseriyle başlayabilirsiniz.
Ben bu kitabı okurken çoğu zaman kendi iç sesimi dinliyor gibiydim. Belki okuduğum zaman ki ruh halimle ilgiliydi bilmiyorum ama ben bu kitapta kendimi buldum.
Kısacası çok severek okuduğum bir eser oldu…