Betül

Aynı anda herkesi mutlu etmek mümkün değildi hayatta. Birini, en az birini hep üzüyordu nedense insan.
Sayfa 302·Kitabı okudu
Reklam
Kapı açıldı...
Ne göreceğini değil, nasıl göreceğini değil, sadece göreceğini düşünüp sevinen, gözü yeni açılmış körler gibi ittim kapıyı.
Sayfa 299·Kitabı okudu
Hoşgeldin
Eve gider gitmez onu arayacak ve şöyle diyecektim; " Ben geldim"
Sayfa 286·Kitabı okudu
Herkesin kendine göre "Gitme" ve yine herkesin kendine göre bir gitmeyişi vardır. Ben "Git" derken bile, "Gitme" demeyi becermiştim, o da en nihayetinde giderken bile kalabilmeyi...
Sayfa 285·Kitabı okudu
Neysem o oldum hep sana karşı . Ben bildiğin gibiyim işte.... Bildiğin kadarım, bildiğin kişiyim. Bilmem beni böyle sever misin? "Git" dedin galiba bu defa gitmem lazım. Çünkü korkuttun beni. Gideceğim sen istemedikçe çıkmayacağım karşına. Yani dönmesen bile... Gene de sen bunu gitmekten sayma.
Sayfa 281·Kitabı okudu
Reklam