Betül
@RBetul__
Dostoyevski bu kitabında rasyonel egoizm ve zamanın ideolojilerine adeta meydan okumuş. İki kere iki dört eder kavramı onu kızdırır ve iki kere iki beş eder deme özgürlüğünü duymak ister...
Kitap iki ayrı bölümde ele alınır ilk bölümde olay örgüsü görülmemektedir. Kitabın adı "Yeraltından Notlar" bende kabirden gelen ses çağrışımı yaptı merak uyandırdı. Beynimiz de bizlerin iyiliği ve kötülüğü gömdüğü kabri değil midir? Bazen iyilik bu kabirden çıkmak ister ama iyi olmaktan korkan kötü olarak anılmak isteyen kahraman iyiliği, sevmeyi, sevilmeyi bir yenilgi olarak görür. Kitap tam anlamıyla merhametini iyiliğini gizlemek isteyen kötülük yapmayı farkındalık olarak gören kahramanın hikayesi... Kötülük yapmak için öncesinde prova yapıp neler söyleyeceğini tasarlayan bazen bunu eyleme geçirirken bazen kayıtsız kalan bir kahramanın kendini bu şekilde güçlü göstereceğine dikkat çekeceğine inanışı... Ben duvar görünümlü bir bedenin içinde pamuk gibi merhamet taşıyan bir kalbi gördüm. Zemine dökülmüş bir beton yığınının altında yumaşak bir toprak olduğunu görmezlikten gelemedim.. Kendisini hiçbir güzel olana layık görmeyen, başkasının hayatını da kendisiyle birlikte karartacağını düşünen sevilmekten, sevmekten korkan, korkularıyla acımasızca yüzleşen bir kahraman...Bir solukta sıkılmadan okuduğum bir kitap oldu. Okurken gerçek hayatın taa kendisini yaşadım, bazen öyle bir dalmışım ki tekrar başa dönüp okuduğum sayfalar oldu. Hem görmek ister, hem merak eder, hem merhametine yenilmekten korkar işte o muzır kafasının işiydi o... Her romanın bir kahramanı olmalıydı... Keyifli okumalar
Reklam
Hakaret en yakıcı, en azaplı duygu da olsa, bir arınmadır!
Reklam