İçlerinin esneyen boşluğu karşısında ancak başka başka insanları istihfaf ve tahkir etmek , onlara gülmek suretiyle kendilerini tatmin edebiliyorlar , şahsiyetlerinin farkına varıyorlardı.
Başkasına merhamet etmek , ondan daha kuvvetli olduğumuzu zannetmektir ki , ne kendimizi bu kadar büyük ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur...