rukiye Yılmaz

rukiye Yılmaz
@RKYLMZ48
Kitap sever, Türk dünyası edebiyatları, Kazakça ve Rusça sever Cümle Kapısı Nazan Bekiroğlu
Eğer bir hikayeyi uzun olduğu için anlatmaktan vazgeçerseniz onu merak edenleri, çok daha uzununu uydurmak zorunda bırakırsınız.
Sayfa 91 - Can·Kitabı okuyacak
Reklam
Mutluluğu büyük ve tek bir şey zannedenler ondan asla pay alamaz. Onun bir cam hibi kırılması ve parçalara ayrılması gerekir. Parçalar hayata saçılır ve insan en uzağa fırlayan, saklı kalan küçük parçaları teker teker bulup avucunda biriktirir. Yaşam budur parçaları toplamak. Mutluluğun hasadı böyle yapılır. Yerde parça kalmayınca mutluluğun tükendiğini düşünüp üzülürsün. Oysa onun sana görünmeden ayağına batmasından korkarsın. Belki batar, battığı yerden çıkarırsın. Bir gün unutursun. Bir zamanlar orada bir bardağın kırıldığını, yani ne kadar mutlu zamanlarının olduğunu. Mutluluğu unutmak, böyle bakınca tasasız bir yaşam demek.
Sayfa 29 - Can·Kitabı okuyacak
Bazen düşünüyorum da acı, en somut fiziksel acı, dünyadan ayrılmamızı kolaylaştırmak için gönderilmiş olmalı.
Sayfa 71 - Métis·Kitabı okudu
Şimdiye kadar Latince’nin ölü bir dil olduğunu bilirdim şimdi onun ölümün dili olduğunu biliyorum ölüm Latince konuşur
Sayfa 32 - Metis·Kitabı okudu
Bu ataerkil enlemlerde derler ki çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur ama yetişkinler ağlıyorsa o zaman vardır ya aynı anda hem çocuk hem yetişkinsen ve babanın ölmekte olduğunu daha yeni öğrenmişsen…
Sayfa 20 - Metis·Kitabı okudu
Reklam