Epiktetos ruha erdemin yolunu gösterirken taş gibi duyarsız olmasını salık vermemiş midir ona? Homeros’ un tanrılar kullarını ölüm belasından halas etmek için taşa toprağa çevirmemiş, Simyacı hakikati en kerih maddede görmemiş midir?
Neden Schubert’ in pek sevdiğim liedlerinden birini yahut bir Rachmaninov prelüdünü mırıldanmak yerine “Gaydırı gubbak Cemile’m” nidaları eşliğinde göbek atmak istiyordum?