Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir. Onlar yaşamın kendine duyduğu özlemden olan oğulları ve kızlarıdır. Sizin aracılığınızla gelirler ama sizden değildirler, sizinle beraberdirler ama size ait değildirler.
Nasıl huzur içinde, üzülmeden giderim? Yok, ruhum sızlamadan ayrılamam bu kentten.
Surlarının içinde ıstırapla kıvrandığım günler uzundu ve uzundu yalnız geçirdiğim geceler;kim acısından ve yalnızlığından pişmanlık duymadan terk edebilir ki ıstırabını?