Doğrulmayacak şeyi doğrultmaya uğraşma! Çünkü kesilmeyecek denli sert olan taş üzerinde kılıç denenmez, eğilmeyen agaçtan yay yapılmaz.
Boşuna uğraşma.
Ben neden her şeyi bir sonuca ulaştırmakta bu kadar aceleciyim? Neden tüm düşüncelerimi bir hükme bağlamadan yaşayamıyorum? Böylesine bir huyu kimden aldım?
Ben artık daha fazla konuşmayacağım. Ne kadar laf edersem edeyim, sonuçta hiçbir şey anlam ifade etmiyor.
Gerçekten önemli olan şeylere hiç mi hiç değinmiyormuşum gibi geliyor….