Mancınıkla havaya atıldığı sırada Cebrail(a.s):
Ey İbrahim bir hacetin var mı? Diye sordu.
İbrahim(a. s) :
"Sana ise, hayır" dedi.
Cebrail(a. s) :
Öyle ise hacetini, Rabbinden dile dedi.
İbrahim (a.s) :
O'nun halimi dileğimi bilmesi bana yeter dedi ve başını göğe kaldırıp "Ey Allah'ım Sen göklerde Teksin yerde de Teksin. Ben de yerde tekim. Yerde benden başka, Sana ibadet edecek kimse yoktur. Allah bana yeter. Ne güzel vekildir O! dedi.
İbrahim(a.s):orta boylu, ak benizli, ela gözlü, ak saçlı, güzel ve güler yüzlü, açık alınlı, uzunca yanaklı ak sakallı idi. Ayak izlerine varıncaya kadar şekil ve şemailce Peygamberimiz Muhammed (s. a. v) 'e insanların en çok benzeyeni idi.
Yine aynı yolda Trabzonlu Abdurrahman Efendi, bizim otobüste Kotku Hazretleri'yle konuşuyorlardı.Öyle güzel bir sohbetti ki bütün otobüs pürdikkat dinliyorduk. Abdurrahman Efendi ;"Şeriatta senin malın senin, benim malım benim; tarikatte seninki senin, benimki de senin; hakikatte ise ne senin ne benim, hepsi O'nun demişti.Hala hatırlarım...