"Sen bir piyon olsan da -ki belki hepimiz öyleyiz- piyonun en sihirli taş olduğunu asla unutmamalısın. Ufacık ve sıradan bir şey gibi görünebilir ama öyle değildir. Bütün piyonlar kozadan çıkmayı bekleyen birer vezirdir. Senin tek yapman gereken, ilerlemeye devam etmenin bir yolunu bulmaktır."
Sevgili okurlar, eğer bu kitabın kapağını araladıysanız Alper Canıgüz ütopyasına hoşgelmişsiniz demektir. Müthiş bir absürt komedi. Bir dileğim var; kitabı çizgi roman olarak veyahut beyaz perde de canlandırılırken görebilmek..
Kahkahalarımız nihayet dindikten ve bir süre sessizce uçtuktan sonra, "Ben hayatta en çok babamı sevdim, Fezai Abi,"deyiverdim. Babam da nereden çıkmıştı şimdi ? Nasıl Allah’ın belası bir bilinçaltım vardı benim ?