Kitapta iki tip ön plana çıkıyor biri satrançtan başka mahareti olmayan ama aslında asalak bir tip -ki bu da bizde ve diğer toplumlarda olan bir insan tipini özetlemiş tek bir yönü ile kendini dünyanın en mükemmeli sayan belki kendinden farklı alanlarda çok daha iyi olan insanları hiçe sayan tip- diğerine gelince dört duvar arasında satrança yeni bir soluk katan zihninde değişik kombinasyonlar üreten adam. İkinci karakter yazarın aynası aslında. Nazi zulmünden kendisini intihar ederek kurtaran Stefan kitaptaki karakterin kurtuluşunu da satranç üzerinden yazmış. Kitap anlamsız bir yerde bitiyor gibi gelse de tam olması gereken yerde tıpkı hayatımız gibi ummadık bir yerde bitiveriyor.