ŞU İNCELİĞE BAKAR MISINIZ
ALLAH Resulü bir gün camiye giderken yolda ezân ile dalga geçen yahudi çocuklarını duydu. Aralarından birinin sesi çok güzeldi ve o ezânı ağzını eğip bükerek söylüyor diğerleri de ona gülüyordu.
Bizler olsak ne yapardık bu durumda ?
Şiddet, hakaret...?
ALLAH Rasûlu yolunu değiştirerek çocukların olduğu yöne doğru yavaşça ilerledi.
Yanlarına yaklaştı öncelikle elini kaldırarak selam verdi (bu psikolojide benden size zarar gelmez anlamında)
Ve " Az önce çok güzel bir ses duydum, o sizden mi geldi ? " diye sordu.
Şu inceliğe bakar mısınız...
Çocuk güzel ses deyince sevindi tabi hemen öne atıldı evet ben söyledim dedi. Efendimiz ona senin sesin ne kadar güzeldir öyle. Seni şu mescide götürsem ordaki amcalara da söyler misin dedi. Çocuğun gururu okşanmıştı mutlu oldu söylerim ama ben ezânı bilmiyorum ki dedi.
- Olsun ben öğretirim sana dedi
ALLAH RASULÜ.
Ve o söyledi çocuk tekrarladı bu şekilde ezberledi. Sonra efendimiz elinden tuttu diğer çocuklar ile birlikte mescide gittiler ve Resûl yol boyunca onun saçını okşamıştı.
Mescid'te okuyunca oradaki sahabeler de güzel övgülerde bulundu çocuğa. Kendini çok iyi hissetmişti çocuk. Efendimiz çocuğa yaklaşarak senin sesin çok güzel ben seni Mekke'ye göndersem orada Kâbe'ye müezzinlik yapmak ister misin dedi.
Şu insan kazanma sanatına bakar mısınız...
Çocuk farkında bile olmadan müslüman olacak.
Oralarda Kâbe'de müezzinlik herkesin bildiği bir şey, konuşulan bir şey, çocuk da bunu biliyor, büyük bir şey olduğunu biliyor ve çok hoşuna gidiyor bu durum. Kabul ediyor.