"Böyle bir sevgiden, Nastenka, bazen kalbimiz soğur ve ruhumuz ağırlaşır. Senin elin soğuk, benimki ateş gibi sıcak. Ne kadar körsün, Nastenka!.. Ah! Mutlu bir insan bazı anlarda nasıl çekilmez oluyor! Ama kızamam sana!.."
"Ah, Nastenka! Sonuçta başka insanlara, sırf bizimle yaşadıkları için bile olsa müteşekkiriz. Ben size benimle
buluştuğunuz için, ömrüm boyunca sizi hatırlayacağım için müteşekkirim!"
İnsan yanılır ve gerçek, hakiki bir tutkunun onun ruhunu heyecanlandırdığına inanır bilinçsizce, işe yaramaz hayallerinde canlı, ele gelir bir şeyler olduğuna inanır istemeden.
"Ben hayalperestim; benim öylesine az gerçek yaşamım oluyor, bunun gibi, şimdiki gibi dakikaları öyle nadir sayıyorum ki, bu dakikaları hayallerle tekrar tekrar yaşamadan duramıyorum."