Dünyada insanlar tuhaf bir şekilde ıstırapla baş başa bırakılmışlardır. Tuhaflık,arttırmanın da,azaltmanın da insanın eline verilmiş olmasından gelir. Adem soyu ıstırapla baş etme imkanı ile mücehhez kılındığı içindir ki dünyadan haberdar olduğumuz halde insan ilişkilerinin düzgünleştirilmesi yönünde sorumluluk yüklenmez isek suçlu durumuna düşüyoruz.
Yol dediğin zahmetine yolcunun katlandığı şeydir. O şey yol ise,yollardan biriyse inhiraf edilebilen bir şey olmalıdır. Öyle bir şey ki sizin yolu yarıda bırakma ihtimaliniz olduğu kadar yolun da sizi yarıda bırakma ihtimali vardır. Yoldaki bütün bu menfi özelliklerin önemi "müspet" olanı imkan dahiline sokuşundan geliyor.
Yaşlanmak bana düzelme ümidi taşımanın yersiz bir beklentiden ibaret olduğunu öğretti. Anladım ki bir şey düzelme imkanını kaybettiği için bozuluyor. Bozulan şeyler ileride düzelmelerini sağlayacak özelliklerini korumuş olsalardı zaten hiç bozulmayacaklardı.