Herkes her zaman ‘özel’ olmak istiyordu kısacası. Kendisini ‘özel’ hissetmek istiyordu. ‘Özel’ olmak istemeyen bir Allah’ın kulu yoktu. Herkes ‘özel’ olmak istediği için de, herkes birbirine benziyor, ‘özel’liğin bir özelliği kalmıyordu.
Yazma eyleminin kendisi de güzeldir. Hatt-ı destî. Ruhun şemasını verir.
Yazı, kalpten çıkan ve bilek üzerinde ikiye ayrılan bir damarın taşıyabileceği kadar ruhtur. Yazının, daha okunmadan evvel kimliği, dokunabilir bir yanı ve söyleyecekleri vardır.