“...Levin yolda hayalini kurduğu yeni bir yaşama başlayabileceğinden bir an kuşku etti. Yaşamının bütün bu ayrıntıları onu sanki sarmış, şöyle diyorlardı: “Hayır, uzaklaşamazsın bizden, başka bir insan olamazsın, şimdiye dek olduğu gibi kalacaksın. Kuşkularınla, kendinden hiçbir zaman hoşnut olmamanla, düzelmek için boşuna çabalarınla, düşüşlerinle, kavuşamadığın, hiçbir zaman da kavuşamayacağın mutluluğu beklemenle, aramanla eski Levin olarak kalacaksın.”