Acı onu rahatlatıyordu, tanıdık ve yatıştırıcıydı. Alıştığı bir takastı. Başarı için fedakarlık gerekiyordu. Fedakarlık acı demekti. Acı başarı demekti.
"Delisin sen. Vallahi bak," dediğimde gözlerini kıstı, dudaklarını ısırarak yüzünü yeniden benim yüzüme yaklaştırıp sessizce fısıldadı.
"Sadece sana deliyim ben, sadece sana."
*Güven duygusu, sıcaklık, mutluluk, ilk aşk ve dahası... Bir bakışın tüm bunları verebilmesi mümkün olabilir miydi? Tek bir bakış sonsuzluğu hissettirebilir miydi?* Şimdi düşünüyordum da sanki ihtiyacım olan tek şey aslında o bakışta gizliymiş.