Çirkinlik en temel gerçeklikti.
Küfürlü ağız dalaşları, iğrenç batakhaneler, düzende yoksun hayatların haşin şiddeti, hırsızın, uğursuzun, toplum dışına itilmişin kepazeliği, sanatın zarif türlerinde, hülyalı şarkılarında, betimlenen imgelerden çok daha gerçek çok daha canlıydı. Unutabilmek ve kaçabilmek için işte bu tür şeylere ihtiyacı vardı.