Her insan kendi derdini dert sanıyordu oysa dertler asla kıyaslanmaması gereken meselelerdi. Görünen o ki bir derdi unutmanın en iyi yolu daha büyük bir derde sahip olmaktı.
Bütün mezarlıklar şehrin dışında. Uzaklara götürün, gözümüz görmesin! Ölümü hatırlamaya bile tahammül edemiyorlar. Mezar taşları bile size aynı hikayeyi anlatıyor. Altında yatanın ‘öldüğünü’ söylemiyor asla ya ‘vefat etti’ ya da ‘hayata gözlerinin yumdu’ diyor.