Raif akbaş
@Raifakbas
.
Sırf insanların yokluğunu çektiği için kendini ölümün kollarına bırakmıştı aslında.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ruhu zaten ölmüştü, geriye bir tek bedenini öldürmesi kalmıştı.
Kadının dosttan yana sıkıntısı yoktu. Ancak onu hükmeden biri olarak tanımış insanların karşısına ricacı olarak çıkmayacak kadar gururluydu.
Jose saramago yine döktürmüş kitap çok güzel olaylar yine adı bilinmeyen bir ülkede gerçekleşiyor yılbaşına girerken ülkede kimsenin ölmediği konuşulur. Ülke çapında oldukça garip bir durum meydana gelir ve sadece o ülkede ölüm yok olur insanlar başta buna çok sevinse de sonradan aslında hiç de sevinilecek bir durum olmadığını anlarlar. Hastaneler huzurevleri oldukça sıkıntılı bir dönem geçirmektedir cenaze levazimatcilari ölen insan olmadığından işsiz kalmış ve bundan sonra ölü hayvanları gömmeye başlamışlardır. İnsanlar ölümün sadece kendi ülkelerinde işine son verdiğini anlayıp bu sefer hastalarını mafya aracılığıyla komşu ülkelere taşırlar. Sınırı geçer geçmez ölen insanlar karmaşık bir şekilde gömülürler belli zaman sonra bu da bir çözüm olmaktan çıkar ve 7 8 aylık süreden sonra ölüm öncekinden farklı bir şekilde yeniden gelir..
Kitabi okuduktan sonra insan şu soruyu sormadan edemiyor
Hiç ölmeyeceğini ve yaşayan bir ölü olacağını bilmek mi daha kötü yoksa ölümune kaç gün kaldığını bilip yaşamak mı?
Ümitlerin kaderi, biri yok olduğunda diğerinin ortaya çıkmasıdır, işte bu yüzden bunca hayal kırıklığına rağmen dünyadan silinip gitmemişlerdir
