Kulenin saati sabahın üçünü vuruncaya kadar böyle boş ve huzur içinde düşüncelerle geçirdi zamanını. Pencereden ortalığın ağarmaya başladığını da gördü. Derken başı kendiliğinden düşdü ve burun delikleriden son nefesini verdi.
O günden sonra kız kardeşi annesi ile birlikte yemek de pişirmek zorundaydı;gerçi çok fazla işleri olmuyordu, çünkü kimse hemen hemen hiçbir şey yemiyordu.
Önce sakin sakin ve rahatsız edilmeden kalkmak ve giyinmek istiyordu ve her şeyden önce de kahvaltı yapmak ;ancak ondan sonra ne yapacağını düşünücekti, çünkü yatakta düşünmeye devam edecek akılcı bir çözüme ulaşamayacağını kendisinde fark etmişdi.