Babamın soyadı Pirrip'ti, benim adım da Phillip olduğundan çocukluğumda ikisini bir türlü bir arada söyleyemezdim. Sadece "Pip" diyebiliyordum. Böylece adım "Pip" olarak kalmış. Herkes beni “Pip" diye bilir.
Soyadımızın Pirrip olduğunu, babamın mezar taşından öğrendik. Bir de köydeki evli olan ablam öyle söyler. Babamla annemin ne fotoğ raflarını ne de kendilerini gördüm. O zamanlar henüz fotoğraf filan yokmuş.
"Hak! Hukuk! Dünyanın neresinde hak var ki? İnsanlar yok etti. Hak, her bireyde var aslında ama onlar, onların artık gücü var ve bunun ötesi yok artik.
Yüzünü elleri ardına sakladı. Saat bir aşağı bir yukarı ilerliyordu, zamanın bir nöbetçi kulübesinin önündeki asker gibiydi. Paula sessizce titriyordu: "Seni çağırıyor, seni anlıyorum, ama bütün bunlara anlam veremiyorum. Burasının da çağırdığını duymuyor musun? Burada seni tutan hiçbir şey yok mu?"