Rana ERAY

Rana ERAY
@Rana_Eray
Piyano, kitaplar, hayaller...
Bayağıdır yazmayınca eski bir mânimi yazayım dedim
Atsan kaç gelebilir zar Elalem değdirir nazar İnsan yar yanında olsa Aşk onun için ne yazar
Reklam
Çünkü sen...
Sen yıldızlar gibi parlak Sen yıldızlardan daha uzak Sen bensiz de bahtiyar Sen göklerde diyar diyar... Sen bahçedeki bir gül Sen bulutlarda süzül Sen yapraklardaki çiy tanesi Sen kalbimdeki melodinin sesi Sen saatin guguk kuşu Sen karşısında ben huşu Sen çıplak kalan ağaç hazanda Sen yeniden çıkan çiçek baharda Sen yoluma çıkan en güzel taş Sen yanağımdan düşen bir damla yaş Sen pastanın üzerinde sönmeyen son mum Sen gönlümün kafesinde oturmuş mahkum
Sizce de öyle değil mi?
Güneş doğdu, yeni bir güne merhaba Her gün aynı yerde, aynı açıyla selamlıyorum onu Yanımdan geçiyor insanlar, bisikletliler Güvercinler ve kargalar süzülüyor uçsuz bucaksız mavilikte Ben, sadece düşünüyorum Uçmayı hayal ediyorum Belki özgürlüktür belki tutsaklık Kimse aklımdan geçenleri bilmiyor, duymuyor Bana baktıklarında duran birini görüyor Bense yanımdaki ağaca, önümdeki binaya, üstümdeki gökyüzüne bakıyorum Ben buraya mı aidim yoksa başka dünyaya mı Ama hayatın varsa hep bir planı Bu sabahların bir anlamı olmalı
Size de böyle hissettiren insanlar var mı?..
Karşımda dururken susma konuş benimle Sadece bana baktığını görmek bile bana yeter Bana anlatma her neyse anlattığın Yeter ki gözlerine bakayım sen de bana bakarken Derinlikte kaybolayım toprak gibi gözlerinde Bir çukura düşermişim gibi hissedeyim Seninle bir kere göz göze gelmek için neleri vermezdim Susma benim karşımda hiç Ben seni dinleyeyim, izleyeyim seni Sana bakmaya doyamam ki ben zaten hiçbir zaman Saçının şekline, paçanın kıvrımına, kolyenin duruşuna dikkat ederim ben üstünde Yeter ki bak bana bir kere Bir kerecik gözlerin gözlerime değsin Çok uzun olmasına gerek yok, bir kaçamak bakış at sadece Ben senin o ufacık bakışına yanarım Bana bakma ihtimalin bile umutlandırır beni N'olur ben oradayken başkasıyla konuşsan bile bak bana bir kere Kahve gibi gözlerin hiç mi kaymaz bana Benim gözlerim hep seni ararken dışarıda Susma karşımda hep bahset havadan sudan İnsan hiç konuşmadığından bekler mi bunları Beklentileri mi daha büyük umutları mı insanın Sensiz geçen her günüm ziyan benim Ancak seni tanımıyorum ben tanısam belki sevmem seni Ama tanışalım bir kere Gözlerime kenetle gözlerini Ve aç ağzını konuş benimle Susma karşımda karşında kimse yokmuş gibi
Badem Ağacı
Bembeyaz çiçeklerin vardı Daha dün gibi hatırlarım Ama şimdi yeşil yapraklısın Niye döktün çiçeklerini Yaz erkenden mi geldi yoksa Sevmez misin çiçekleri Yaramaz bir çocuk kopardı mı hepsini Hayata mı küstün onun yüzünden Ancak devam ediyor hayat Sen önüne bak Şimdi yeşilsin, sonra turuncu, beyaz Belki de çırılçıplak Önemli olan dışın değil, içindir benim için Kal olur mu, olsa da yalnızca Benim için...