İlk kitaba göre çok daha sıkıcı ve düzdü. Hoş Hilalin karakteri hala bana kafayı yedirtse de bu kitapta tam daha tölere edilir gibiydi diyordum, Hilal dramatik hareketleriyle yine yıktı beni. Çok özür dilerim ama ben 9. Bölümün sonunda bi tık anırdım. Bana o kadar komik geldi ki kalp kırıcı olması gerekn o sahne. Bende mi sorun var dedim yani.
Neyse, dediğim gibi, ilkine göre daha sıkıcıydı. Özellikle kitabın sonlarına doğru o kadar bayıldım ki dedim artık ya birisi ölsün, ya da bir okay olsun. Olmadı. Hep "dram"
Ha, birde şey. Tomris ve Kaplan'ın 1.kitapta çok karizmatik bir dinamikleri vardı, ben bu kitapta beraber olurlar diyordum. Olmadılar. O yüzden hüsrandayım bi tık. Yani öyle ki, kitap Haris ve Hilal'in ilişkisi üzerine değilde şu iki karakter için yazılsaydı ben daha çok zevk alırdım şahsen.
Bu kadardı. Leman'ın kalemini bu iki kitapta okumak olmadı sanki. Başka kitaplarında denerim belki.