İnsan her zaman kendine zarar verenin peşinden gidiyor, kendine zarar vereni seviyor, aşık oluyor... Dışarıdan bakanlar bu sana zarar veriyor artık vazgeçmelisin diyorlar; sende bunun farkındasın ama içinde bir yerlerde hala ufacık bir acaba kalıyor, bazen de kocaman... Uzaklaşmak, yok saymak işe yarıyor gibi görünüyor ama sen nereye gidersen git, ne yaparsan yap o senin kalbinde seninle birlikte geliyor ve kalbini parçalasan bile kaybolmuyor. Hilal'i okuyanlar belki çok kızdılar, yaptıklarını doğru bulmadılar ama gerçekten aşık olmayan bir insanın onu anlaması zor. Okurken hep kendimi Hilal'in yerine koydum ve ben olsam ne yapardım diye düşündüm, Hilal'in yaptığı her şeyi Haris'in gerçekten hakettiğini savunuyorum. Hilal kadar güçlü bir karakter değilim, belki aşkımın karşısında daha çabuk düşürürdüm gardımı, daha kolay affederdim... Aşklarının mutlu sonla bitmesi benim aşka olan inancımı hala diri tutuyor ama her aşk mutlu sonla bitemiyor..! Aşka inancı olmayanlara tavsiye ediyorum kesinlikle okuyun ve imkansızlıkların mümkün olabileceğini görün, inanmaya devam edin.
Keyifli okumalar :))