"Küçük kız annesine onları göstermişti.
-Anne bak bana gülümsüyorlar.
Fakat annesi onun hayal gördüğünü bütün bunların çok fazla TV izlemesinden kaynaklandığını düşünmüştü. Bu sefer onun delirdiğini düşünmüşlerdi. İşte o an annesi belki de anlamıştı kızının boş boş duvarlara bakıp gülümsediğini ve genç kız hastane odasına kilitlenirken bağırıyordu:
-inanmadınız hiç biriniz bana inanmadınız onlar her zaman vardı, sizin hiç bir zaman var olmadığınız gibi..."